Samengevat mag ik steeds meer van mijzelf, en mag ik meer mezelf zijn. Dat zie ik terug in mijn kunstwerken en hoe ik mezelf presenteer in de wereld.
Spelen, intuïtie en flow staan (steeds meer) centraal bij mij. Hierdoor heb ik ontzettend veel leuke dingen gedaan en zijn er leuke verbindingen ontstaan. Twee voorbeelden hiervan zijn de bibliotheek in Wageningen en Connor McCullen.
Je loopt binnen bij de bibliotheek van Wageningen voor een expo en je loopt naar buiten met een expositie, twee workshops en een Artist in Residence.
Connor Mccullen heb ik leren kennen via Disc storytelling. Vanuit daar zijn weer nieuwe projecten gestart, zoals Mythlab storytelling en de Garden workshop. Vorig jaar heeft Connor mij gevraagd om de illustraties te maken voor Rub-a-dub. Een spel-(maga)zine dat gaat over verhalen vertellen en rollenspel.
Ik stel ook heel graag de vraag: wat als?
Dit heb ik gedaan bij de kunstwedstrijd van het Maelwael Van Lymborch Huis. Goh, wat als ik de middeleeuwse tekening van februari nu in mijn stijl ga tekenen. Wat als ik meer dan 42 symbolen en associaties hierbij bedenk, om dan vervolgens lekker minutieus en intuïtief te puzzelen om zo bij mijn laterale verhaal uit te komen dat ik Ziepiberfrau heb genoemd.
Hetzelfde gebeurde bij Karsti-poston. Wat als ik een werk ga maken met karton en hoogteverschillen? Wat als ik met tekstuele elementen werk, of met collage? Zo ontstond Karsti-poston, een werk dat ook geselecteerd is geweest voor de Nimma tekensalon in de International Drawing Centre (te Nijmegen).
En wat als ik nu een project in elkaar timmer waar iedereen naar een andere richting wijst. Dat iedereen ervan overtuigt is te weten welke kant boven is. En dat iedereen naar iedereen wijst. Een kwinkslag naar de huidige maatschappij, de grote hoeveelheid thuisbezorgde pakketten, en dat je kunstwerk soms per ongeluk verkeerd opgehangen wordt.
Nu weet ik, net zoals dit laatste werk, nog niet welke richting ik op ga. Maar ik voel dat ik goed bezig ben. Dus ik ga maar vrolijk verder spelen, lekker flowen, ontdekken welke connecties er nog meer zijn, welke mogelijkheden, welke podiums er zijn. Wat als ik nog meer mezelf mag zijn? Wat gebeurt er dan?
Ik geef ook workshops in intuïtief tekenen. Deze heb ik momenteel uitgewerkt in twee vormen: Het moet wel wat worden en Lateraal beeldverhaal. (En daarnaast wil ik graag workshops gaan geven over podiumpresentatie, en verhalen vertellen).
Met de workshops over intuïtief tekenen laat ik zien dat iedereen kan tekenen. Dat iedereen een interessant handschrift heeft, en een verhaal. En dat dit prachtig is, en er helemaal mag zijn. Jij bent jij. Laat je stem maar horen. Je mag er zijn.
