Mijn vaak overweldigende diepgang in gevoelens zocht een weg naar buiten. Allereerst met de geheel zelf geschreven, vormgegeven en geproduceerde dichtbundel Sluiernevel. Ook in kleine schrijfprojecten waar teksten en stoffen samenkwamen merkte ik hoeveel ‘voelbaarder’ mijn woorden werden. Het werd een uitdaging om alle zintuigen te betrekken in mijn werk. Als winnares van de wedstrijd Kunst in Vrijheid in Kunst mocht ik afgelopen zomer een solo expositie vormgeven in de Zoomerij. Ik heb er ook een schrijfworkshop verzorgd waarin ik mensen via de haiku meenam naar hun ware natuur. Want, zo is gebleken, via de Natuur heeft dit proces zich in mij voltrokken: Zij heeft me overal de woorden voor gegeven. Ik upcycle oude materialen, uit respect voor wat er al lang is en ongezien is gebleven en om geen onnodig nieuwe footprint achter te laten. De laatste ontwikkelingen gaan over community art: creatie is zo’n bron van heling dat ik er graag mee uitreik. Het gaat over het vrijzetten van menselijkheid en het aanraken van bewustzijn. Ik zie verzachting en vreugde als mensen hun unieke wijze van expressie ontdekken. Een samenleving wordt daar sterker van.
Tijdens de kunstroute wil ik mijn community art project in wording genaamd ‘Wedergeboorte’ verder vormgeven, bezoekers werken mee aan het werk! Dit samen met Annemiek Haring, haar project heet Mantel der Liefde. Dit voorstel is onlangs geïntroduceerd bij Sigrid.
